بوی پرتقال | شعری در کتاب «خنده در برف» از عباس صفاری

همه از دَم

بی‌بو و بی‌خاصیتند

پرتقال‌هایی که من پوست می‌کَنم.

اما

بر میز صبحانه

یا محو تماشای سریالی قدیمی

هر بار که انگشت‌های خوش‌تراش تو

پوست می‌کند از پرتقال

خانه سراسر

بوی پرتقال می‌گیرد

و پرتقالی می‌شود

ترانه‌ای که من

زیر دوش می‌خوانم.