دانیال مرادی: کافکو برای من مثل پنجره‌های یه آسمونخراشه. می‌تونم پرده‌هارو کنار بزنم و بیننده‌ی تموم حس‌هام باشم و بهشون سلام کنم. به خورشید سلام کنم: سلام خورشید من، سلام کافکو.