شعر بلندم را به یکباره سرودهام
و اینک
از بامی بلند
تکهتکه برمیافشانم.
بر من خشم مگیر
اگر که تکهی گنگی در سرای تو افتد.
پارههایش را گرد آور و
دیگر باره برافشان
میبینی آنگاه
چگونه چلچلهیی گنگ
هلهله میکند.