باران در برج جدی | شعری در کتاب «قرمزتر از سفید» از کیومرث منشی‌زاده

چه کسی بی‌چتر از باران می‌گذرد

چه کسی از باران می‌گذرد

که باران

             دریا را گریه می‌کند

یادت باشد برای مجسمه آزادی چتری بخریم

باران خلیج تنکن را

دیوانه کرده است

*

کسی که دوست داشتن را دوست نمی‌دارد

در گردباد پارو می‌زند

و کسی که دست‌کم یک گل زرد یا یک پرنده‌ی زنگاری را دوست بدارد

دست‌کم شاه فرنگ است

***

من که دنیا و شقاوت آن را یکجا دیده‌ام

                                          می‌دانم، می‌دانم

می‌دانم که دنیا را

        بچه‌ها و احمق‌ها

                       به تناصف

تقسیم کرده‌اند

زندگی را بر باد نوشته‌اند

و خوشبختی را

                   تنها

در کتاب‌های خطی

                 می‌توان دید

*

در چشم شب پرنده‌ی بی‌قراری هست

که سرنوشت مرا

                     در بال‌هایش حمل می‌کند

آه………ای پرنده‌ی دیوانه

تا چند

         تا چند

بازی ادامه خواهد یافت