بعد پنجم، آزادی | شعری در کتاب «قرمزتر از سفید» از کیومرث منشی‌زاده

دایره در اثبات تساوی شعاع‌های خود

بر گرد مرکز خود

           خم مانده است

تا کی می‌توان شعاع‌های دایره را

                           به پیروی از یکدیگر

                                      محکوم کرد

 

انعکاس صدای زنجیرها

         تصویر سرود آزادی را

در آینه‌ی چشم‌های من

                      می‌شکند

 

انتظار آزادی چندان غم‌انگیز است

         که حکّاکی اعلامیّه‌ی حقوق بشر

                     بر دیوار کوره‌های آدمی‌سوزی

چرا که انسان

          آزاد

               بدنیا نمی‌آید

     که آزاد

             زندگی کند

                          که آزاد

بمیرد

انسان دایره‌ی غم‌انگیزی‌ست

که تکرار می‌شود