شعری برای کودکان
من مرغک خوانندهام
میخوانم من، نالندهام
پروردهی ابر وگلم
می خوانم من، من بلبلم
افتاده هر چند از هوش.
در عشقههای سیاه
یک شب که میتابید، ماه
دستی به من زد دوست، من
از آن زمان در هر دمن
می خوانم آواز قفس.